Drozdzowy warkocz z waniliowym budyniem i rodzynkami - Hvetestang med vaniljekrem og rosiner



(wg Sverre Sætre)

 

Ciasto drożdżowe zawsze kojarzyło mi się z leniwym, niedzielnym popołudniem. W moim rodzinnym domu wyrabiała je dla nas Mama, ja staram się podtrzymywać tę tradycję.

Ciągle poszukuję nowych przepisów, pomysłów, nowych dodatków. Sięgam po przepisy z całego świata. Ten jest z Norwegii. To jeden z tradycyjnych przepisów sięgających wiele lat wstecz. Piekły je norweskie mamy, babcie i prababcie. Nadal jest w tym kraju bardzo popularny.

Zrobiłam to ciasto dziś i ciągle się nim zajadam, dlatego publikuję tak późno. Zrozumiecie mnie jak tylko sami go posmakujecie. Naprawdę trudno się od niego oderwać!

Składniki na ciasto drożdżowe:

400 g mąki pszennej

1 jajko

200 ml mleka

65 g cukru

0,5 łyżeczki soli

2 łyżeczki kardamonu

20 g drożdży

60 g masła

Mąkę, sól, jajko, kardamon umieszczamy w misce robota kuchennego. Mleko z cukrem podgrzewamy do temperatury ok. 30 C, rozpuszczamy w nim drożdże i wlewamy do miski. Następnie rozpuszczamy masło, uważający aby zanadto się nie nagrzało. Wlewamy je do miski.

 

Teraz uruchamiamy robot z końcówką w kształcie haka i mieszamy ok. 10 minut. Gdy ciasto wyda nam się zbyt lepkie możemy podsypać odrobiną mąki. Wyrobione ciasto przekładamy do nasmarowanej masłem miski i wstawiamy w ciepłe miejsce – w temperaturze 30 C ciasto wyrasta ok. 40 minut, w niższej ok. godziny.

Zabieramy się za robienie budyniu:

1 laska wanilii

100 ml + 25 ml mleka

25 ml śmietany kremówki

25 g cukru

1 żółtko

1 łyżeczka mąki ziemniaczanej

50 g rodzynek

Laskę wanilii przekrajamy wzdłuż i wyskrobujemy ziarenka. Ziarenka i przeciętą laskę wkładamy do garnka. Dodajemy mleko ze śmietanką i cukrem. Doprowadzamy wszystko do wrzenia. W pozostałych 25 ml mleka rozpuszczamy mąkę ziemniaczaną, dodajemy do niej żółtko i mieszamy do całkowitego połączenia. Gdy mleko się już zagotuje dodajemy mleko z mąką ziemniaczaną i żółtkiem. Mieszamy energicznie, aby budyń się nie przypalił. Gotujemy jeszcze ok. minuty. Następnie wyciągamy laskę wanilii i szybko schładzamy nasz budyń, następnie wkładamy go do lodówki.

Wyrośnięte ciasto  wykładamy na blat wysypany mąką. Ciasto formujemy w prostokąt 20 cm x 30 cm. Smarujemy je budyniem i  posypujemy rodzynkami.

Ciasto zwijamy w rulon od szerszego brzegu. Przygotowujemy blachę wykładając papierem do pieczenia i nagrzewamy piekarnik do 220C.

 

 

Ciasto tniemy nożyczkami na ok. 2 cm krążki i układamy na kształt kłosa.

 

 

 

 

Ciasto pieczemy w temperaturze 220C przez 15-20 minut. Zaraz po wyjęciu ciasta z piekarnika smarujemy wierzch żółtkiem wymieszanym z wodą. Żółtko zetnie się dzięki temperaturze ciasta.

 

 

Opcja: Ostygnięte ciasto możemy dodatkowo pokryć lukrem. Budyń możemy zastąpić dowolnym dżemem, cukrem z cynamonem, owocami lub nadzieniem twarogowym. Ogranicza nas tu tylko wyobraźnia, więc nie bójcie się eksperymentów!

Teraz pozostało już tylko rozkoszować się mięciutkim i delikatnym smakołykiem. Pychotka!

Sniadanie mistrzow – Jajka na awokado z sosem holenderskim i wedzonym lososiem

 

Mówią, że śniadanie to najważniejszy posiłek dnia. Ja wciągu tygodnia je pomijam, nie chce mi się wcześniej wstawać, aby przyrządzić kanapkę więc jadę do pracy „na głodnego”. Wiem, wiem, niezbyt to mądre, ale cóż, nikt nie jest wstanie zmusić mnie do otwarcia oczu choćby sekundę wcześniej, niż jest to absolutnie konieczne.

Co innego, gdy przychodzi weekend. Opuszczając królestwo ciepłego posłania zaczynam już myśleć, co podać na śniadanie. Wiem, że mój małżonek niecierpliwie wyczekuje, aby wbić ząbki w coś smakowitego. Zrobię mu zatem niespodziankę i przyszykuję śniadanko mistrzów. Mistrzów, bo tylko najlepsi dostają takie cudo na talerzu z samego rana!

Składniki na 2 porcje:

4 jajka

1/2 awokado

4 plastry wędzonego łososia

2 litry wody

5-6 łyżek octu

4 kromki chleba

Sos holenderski:

2 żółtka

60 g masła

1/3 cytryny

3 – 4 listki świeżego estragonu (opcjonalnie)

sól

biały pieprz

Największym wyzwaniem będzie zrobienie sosu. Zaczynamy od zagotowania wody w garnku na którym stawiamy plastikową lub metalową miskę. Piszę plastikową lub metalową, bo gdy już ubijemy żółtka, będziemy chcieli miskę momentalnie schłodzić a to nie służy dobrze tym szklanym. Ja już jedną poświęciłam… Gdy włożyłam rozgrzaną do zimnej wody pękła momentalnie. Mąż nie był zadowolony…

Także garnek wody i plastikowa/metalowa miska. Do miski wbijamy żółtka, białka zachowamy na bezy J Teraz czeka nas ubijanie żółtek, aż osiągną kremową konsystencję a ich kolor nieco zbieleje. Najlepiej użyć miksera, gdyż ubijać trzeba cały czas - nie chcemy otrzymać jajecznicy. W tym samym czasie rozpuszczamy masło uważając, aby nie nabrało zbyt dużej temperatury. Gdy otrzymamy już krem z żółtek, przekładamy naszą miskę do lodowatej wody (lub wręcz wody z lodem).

 

 

Nasze żółtka muszą szybko stracić temperaturę przed dodaniem masła. Uwaga! dodanie masła do gorących żółtek kończy się najczęściej zważeniem sosu, więc nie pomijajmy tego kroku. Gdy nasza masa żółtkowa chłodzi się już w zimnej wodzie zaczynamy dodawać partiami masło ciągle mieszając. Nie powinno zająć nam to dużo czasu, masło z żółtkami łączy się dość szybko. Na koniec dodajemy sok z cytryny i posiekany estragon. W oryginalnym przepisie nie ma estragonu więc możecie pominąć ten krok. Mi bardzo pasował do tego sosu i dania. Dodajemy także sól i biały pieprz do smaku.

 

Sos mamy już zrobiony, więc odstawiamy go na bok i zajmujemy się awokado. Pamiętajmy, że używamy tylko dojrzałego, inaczej owoc będzie miał gorzkawy, nieatrakcyjny smak i nie doda splendoru naszej potrawie. Kupując awokado wybierajmy to średnio miękkie. Owoc, który ugina  się już pod najmniejszym dotykiem najpewniej jest przejrzały. Awokado kroimy na paski i układamy je na talerzu promieniście. Teraz czas na jajka. W garnku zagotowujemy wodę z octem. Gdy już zacznie wrzeć zmniejszamy grzanie do średniego. Dbamy o podtrzymanie temperatury wody, nie zależy nam na jej ostrym wrzeniu. Następnie wbijamy jajko uważając, aby nie uszkodzić żółtka do łyżki wazowej i powoli zanurzając łyżkę wkładamy jajko do wrzątku.

Tak samo postępujemy z pozostałymi 3 jajkami. Gotowanie jajek zajmie nam jakieś 3-4 minuty. Wyjmijmy łyżkę cedzakową i przemieszajmy je lekko i sprawdzajmy czy już są gotowe. Białko powinno być całkowicie ścięte ale żółtko wciąż płynne. Gotowe jajka przekładamy na awokado i polewamy sosem holenderskim. Na sosie kładziemy kawałki łososia. Podajemy od razu, zanim jajka zdążą ostygnąć. Smakuje wspaniale z kromką świeżutkiego chleba z masłem.

Francuska zupa cebulowa czyli "soupe aux oignons"

 

Niedawno odwiedziła mnie moja kochana Siostra. O ile ja lubię gotować, tak dla Niej gotowanie i smakowanie nowych potraw to niemalże sens życia. W kuchni czuje się jak „ryba w wodzie”. Podczas wspólnych spacerów połączonych z odkrywaniem nowych miejsc na lunch dużo rozmawiałyśmy o kuchni… Aż w pewnym momencie wspomniała o NIEJ. Zupa cebulowa zawsze będzie nam się kojarzyć z pierwszą wizytą w Paryżu i piękną restauracyjką, której nazwa wywietrzała już z zakątków naszej pamięci. Jednak jej głęboki, słodkawy smak na zawsze zachował się we wspomnieniach. Jest tak prosta i zarazem tak cudowna. Cóż, od dawna przecież wiadomo, że w prostocie kryje się piękno.

Zupa cebulowa doczekała się wielu wariantów, ja przedstawię ten najbardziej rozpowszechniony we francuskiej kuchni, z wielkim wysiłkiem zresztą z francuskiego tłumaczony.

Składniki na 3 porcje:

600 g cebuli

60 g masła

60 g mąki

1,3 l bulionu warzywnego

100 g sera gruyère

6 kromek dobrego chleba

pieprz

sól

Cebulę obieramy i kroimy w krążki. W garnku o grubym dnie roztapiamy masło i wrzucamy cebulę. Smażymy cebulę na wolnym ogniu. Nie zależy nam na jej zrumienieniu, chcemy ją skarmelizować.

Karmelizowanie cebuli polega na powolnym smażeniu w celu wydobycia z niej naturalnego cukru. Jego karmelizowanie jest źródłem głębokiego, bogatego smaku potrawy. 

Tak więc smażymy cebulę wolno, często mieszając. W zależności od garnka jakiego używamy może to trwać od 20 do 30 minut. Oczekujemy mięciutkiej cebuli o ciemnobrązowej barwie.

Gdy cebula już nam się skarmelizuje, dodajemy do niej mąkę. Mieszamy, aż cała cebula zostanie dokładnie pokryta. Następnie dodajemy bulion warzywny. Podkręcamy ogień i mieszamy naszą zupę do momentu, aż mąka dokładnie się rozpuści. Dodajemy pieprz. Gdy zupa zacznie się gotować, zmniejszamy nieco ogień, przykrywamy garnek zostawiając zupę na ok. 30 minut. Po ok. 20 minutach dobrze jest sprawdzić smak zupy i dosolić lub dodać pieprz, jeśli będzie taka potrzeba.

 

Następnym krokiem będzie przygotowanie sera, ścieramy go na tarce o drobnych oczkach. Przygotowujemy też 6 kromek chleba, przekrajamy je na pół.

Po 30 minutach nalewamy zupę do miseczek, ostrożnie wkładamy do niej chleb i zasypujemy serem. Tak przygotowaną wstawiamy do piekarnika nastawiając funkcję grill. Czekamy parę minut, aż ser się rozpuści i delikatnie zrumieni.

Bon appétit !

Paella z krewetkami

Nareszcie nadeszły słoneczne dni, może jeszcze niezbyt ciepłe, niezbyt długie, ale z pewnością niosące ze sobą zapowiedź zbliżającej się wiosny.

Zapragnęłam zatem czegoś słonecznego na talerzu a co może bardziej kojarzyć się z latem, ciepłem i radością, niż danie ze słonecznej Hiszpanii?

Składniki na 2 osoby:

15 -20 krewetek (dużych)

2 szklanki ryżu

3 – 3,5 szklanki wywaru rybnego

1 cebula

4 pomidory lub 4 łyżki pulpy pomidorowej

1 papryka (czerwona lub zielona)

50 g zielonego groszku

1 duży ząbek czosnku

szafran

sól

4-5 łyżek oliwy z oliwek

Cebulę kroimy w kosteczkę i szklimy na oliwie. Pomidory parzymy, zdejmujemy skórkę usuwamy gniazda nasienne i kroimy w kosteczkę. Dodajemy je do zeszklonej cebuli. Smażymy 10 minut, aż pomidory się rozpadną. Następnie dodajemy ryż i zalewamy go wywarem rybnym. Mieszamy i zostawiamy pod przykryciem i na małym ogniu ok. 6 minut.

Kilka słów o ryżu. Nie może być to ryż długoziarnisty, którym posługujemy się, aby przygotować danie kuchni azjatyckiej. Taki ryż nie wchłonie odpowiednio płynów i nie stworzy odpowiedniej konsystencji dania. Do paelli używamy średnioziarnistego ryżu o bardziej okrągłym kształcie ziaren, jest on podobny do włoskiego arborio, ale mniej kleisty.

Paella jest wygodnym daniem bo w odróżnieniu od risotto nie trzeba jej ciągle mieszać. Po 6 minutach sprawdzamy naszą potrawę, mieszamy kontrolnie, aby zobaczyć, czy nic nie przywiera do dna, dodajemy pokrojoną w paski paprykę i groszek. Czosnek przepuszczamy przez praskę i dodajemy do paelli. Na koniec dodajemy szafran i krewetki – o ilości szafranu każdy decyduje sam w zależności od tego, jak głęboki kolor chce otrzymać.

Jeśli po sprawdzeniu miękkości ryżu stwierdzimy, iż ciągle jest twardy a ilość płynu w paelli jest znikoma, możemy delikatnie podlać danie wodą, lub wywarem rybnym jeśli nim dysponujemy.

Paella powinna gotować się następne 7 minut (aż ryż zrobi się miękki, ale nie rozgotowany – zwykle zabiera to w sumie ok. 13 minut). Pod koniec gotowania sprawdzajmy paellę nieco częściej, gdyż zdarza się, że ryż zaczyna przylegać do dna.

Na koniec smakujemy danie i w razie potrzeby dosalamy.

Wino/piwo: 

Do paelli serwujemy dobre białe wino typu riesling lub sauvignon blanc lub piwo – dobry będzie klasyczny brytyjski pale ale (bitter).

Nieco inne Ratatuille

Tak naprawdę chciałam zrobić „ratatuille”, ale jakoś nie do końca wyszło… Po pierwsze okazało się, że nie miałam wszystkich składników, po drugie mój Mąż alergicznie zareagował na wieść, że będzie bez mięsa. No więc trochę zmodyfikowałam przepis i wyszło inaczej, ale smakowicie.

Składniki na 2-3 porcje:

300 g wędzonego boczku

2 łyżki oliwy z oliwek

100 g cebuli

1 ząbek czosnku

500 g pomidorów z puszki lub passaty

150 ml porto lub czerwonego wina

0,5 łyżeczki cukru

2 bakłażany

2 papryki (czerwona i zielona)

1 łyżka papryki wędzonej w proszku

pół szklanki świeżej bazylii

pieprz

sól

Boczek kroimy w paski, warzywa kroimy na duże cząstki. W garnku rozgrzewamy olej, wrzucamy boczek i podsmażamy na ładny kolor, następnie dodajemy cebulę i czosnek, paprykę w proszku oraz połowę bazylii. Czekamy, aż cebula zmięknie, po tym czasie zestawiamy z ognia dodajemy resztę składników, prócz bazylii.

Potrawa będzie się gotować ok. 40 minut. Pod koniec gotowania solimy i dodajemy pieprz do smaku. Należy sprawdzać stan bakłażanów, gdy one będą miękkie, całość będzie gotowa do podania.

Nasze „niby ratatouille” podajemy z polentą lub puree z ziemniaków. Zaserwujmy też dobre wino. Moja propozycja: Aldrighetti Le Bignele Valpolicella Classico Superiore 2010.

Wino:

Aldrighetti Le Bignele Valpolicella Classico Superiore 2010
Czerwone wino włoskie. Ma ceglany kolor i delikatny smak, nie zawiera dużo garbników. Pasuje do drobiu, wieprzowiny i serów.
Pachnie i smakuje czerwonymi owocami, ale przede wszystkim wiśniami. 
W jego skład wchodzą szczepy corvina (60%), rondinella (30%) i molinara (10%).
Wino jest gotowe do spożycia, ale może też trochę leżakować.  

Tarta jabłkowa – Maman Blanc apple tart

(Raymond Blanc) 

Ta tarta jabłkowa to moja słabość. Zawsze muszę ją zjeść do ostatniego kawałeczka jeszcze tego samego dnia, nigdy nie zostaje nic na następny… Wszystko w tej tarcie sprawia, że pochłania się ją kawałek za kawałkiem bez poczucia przejedzenia. Moim zdaniem najlepsza jest jeszcze ciepła, choć na zimno smakuje także zniewalająco. Sama tarta objawiła mi się w jednym z programów Raymonda Blanc’a na BBC. Patrząc jak ten mistrz kuchni przygotowuje tratę, od razu zapragnęłam ją upiec. I tak też zrobiłam. Teraz musicie spróbować i Wy, mam nadzieję, że zakochacie się w niej tak samo jak ja!

No to do dzieła…

Ciasto:

250g mąki

125g niesolonego masła

1 łyżka wody

1 średnie jajko

szczypta soli

Wypełnienie:

15g niesolonego masła
65 g cukru

½ łyżki soku z cytryny

½ łyżki calvadosu

3-4 jabłka

100 ml śmietany kremówki

1 średnie jajko

½ łyżki cukru pudru do posypania tarty (opcjonalnie)  

Do miksowania składników na spód nalepiej przyda nam się robot kuchenny. Oczywiście można też ręcznie, ale zajmie to trochę więcej czasu i pochłonie więcej energii (z tą energią to może i lepiej, wkońcu odrobimy to kaloriami z tarty J). Najpierw bierzemy mąkę, sól i masło. Za pomocą robota mieszamy je razem, do uzyskania piaskowej konsystencji. Następnie dodajemy jajko i wodę. Mieszamy znów, aż wszystko się ładnie połączy. Wymieszane ciasto wyciągamy z miski i przenosimy na obsypany mąką blat. Teraz musimy je ugnieść na grubość ok. 1 cm. Ciasto przekładamy na przezroczystą folię spożywczą, pasek folii musi być dostatecznie długi, aby starczył na przykrycie placka z góry. Ciasto musi leżeć w folii tak, aby było miejsce na jego rozwałkowanie.  Placek wędruje do lodówki na 30 minut. Nagrzewamy pierkanik do temperatury 220C. 
Schłodzone ciasto wyciągamy z lodówki i wałkujemy w folii na grubość 2mm. Folia jest przede wszystkim po to, aby ułatwić nam przełożenie cienkiego placka do formy. Odkrywamy folię z góry ciasta i przenosimy placek do 22 cm formy (w miarę ścisłości ciasto kładziemy odkrytą powierzchnią w dół J), następnie usuwamy folię całkowicie. W ten sposób udało nam się przenieść ciasto w całości, bez ukałdania mozaiki z porwanych płatków, jak to często się dzieje w procesie przygotowywania cienkich spodów. Teraz układamy ciasto ładnie w fromie a spód nakłuwamy widelcem. Tak przygotowane ciasto znów wędruje do lodówki na ok. 20 minut.

W tym czasie przygotowujemy wypełnienie naszej tarty. Masło roztapiamy wraz z sokiem z cytryny i 15g cukru w małym garnuszku, aż do roztopienia cukru. Następnie zdejmujemy z ognia i wlewamy calvados. Mieszankę odstawiamy na bok.

Teraz przygotowujemy jabłka. Muszą być obrane ze skórki i oczyszczone z gniazd nasiennych. Kroimy je na księżyce, każde jabłko na 10 części. Pamiętajcie, że części nie mogą być zbyt cienkie, aby nie rozpadły się w czasie pieczenia. Na schłodzonej tracie układamy jabłka. Wierzch ułożonych jabłek smarujemy miksturą z calvadosem. Tarta musi teraz iść do piekarnika na 10 minut. Po tym czasie redukujemy temperaturę do 200 C i pieczemy 20 minut, aż ciasto nabierze złotego koloru a jabłka zyskają skarmelizowaną skórkę.

W tym czasie mieszamy śmietanę, jajko i pozostałe 50 g cukru, tak aby wszystko ładnie się połączyło. Gdy ciasto w piekarniku uzyska złoty kolor, posypujemy je z góry łyżeczką cukru, następnie wlewamy masę jajeczną i pieczemy tartę 10 miunt, aż masa się zestali.

Po wyjęciu z piekarnika musimy uzbroić się w cierpliwość. Trata musi teraz postać sobie ok. 1 godziny, aby ostygła i ładnie się zestaliła. Po tym czasie posypujemy ją cukrem pudrem i wyciągamy z formy.

Mam nadzieję, że wszystkim się uda. Smacznego!

PS. Raymond poleca następujące rodzaje jabłek na tartę: Orange Pippin, Worcester, Russet albo Braeburn. Są to oczywiście nazwy angielskie i szczerze mówiąc, nie mam pojęcia czy są one dostępne w Polsce. Ja robiłam swoją tartę z jabłek dostępnych w każdym sklepie i wyszła wspaniała.

Calvados możecie ząstpić innym alkoholem, ja naprzykład użyłam raz Appleton Estate Jamican Rum i muszę powiedzieć, że w żadnym wypadku nie zepsuło to wrażen smakowych J

Marokanska jagniecina z kumara i rodzynkami

Dziś zaszalejemy sobie z kuchnią nieco odległego dla nas kraju. Trochę odmiany dobrze nam zrobi, wkońcu nie ma nic gorszego niż nuda. Proponuję zatem delikatne mięsko w aromatycznym sosie. Na chłodny, zimowy dzień ta potrawa jest wyborna. O jej marokańskim pochodzeniu przesądza zarówno dobór przypraw jak i słodkie akcenty. Jej smak jest harmonijny i zbalansowany. Nie jest ona zbyt ostra ani słodka, taka w sam raz. Jak większość potraw długo gotowanych na moim blogu nie jest ona skomplikowana. Trochę czasu trzeba jednak poświęcić na skomponowanie przyprawy, która w Polsce może być trudno dostępna. Ras el hanout to mieszanka kilku przypraw bardzo popularna w Maroku, w Polsce raczej nie... Zrobimy ją sobie sami. Część z Was pewnie zastanawia się także, co to jest ta kumara, otóż jest to słodki ziemniak. Może nie jest bardzo popularny, ale napewno osiągalny.

Składniki potrawy na 2 osoby:
2 łyżki oleju
400g jagnięciny bez kości
60 g cebuli (ok polowa cebuli)
1 ząbek czosnku
2/3 łyżki ras el hanuot
160 ml rosołu z kurczaka
40 ml wody
1/3 łyżki miodu
250-300g kumary (słodkich ziemniaków)
150g ciecierzycy z puszki (odsączonej)
kora cynamonu
1/2 łyżeczki kardamonu
20g rodzynek
parę listków kolendry
15g płatków migdałowych


Na początek przygotujemy sobie naszą marokańską mieszankę. Będą nam do tego potrzebne następujące składniki:

2 łyżeczki mielonego imbiru
2 łyżeczki mielonego kardamonu
1 łyżeczka mielonego cynamonu
1 łyżeczka mielonego ziela angielskiego
1 łyżeczka mielonej kolendry (nasion, nie suszonych liści)
1 łyżeczka tartej gałki muszkatołowej
1 łyżeczka kurkumy
1/2 łyżeczki mielonego czarnego pieprzu
1/2 łyżeczki mielonego białego pieprzu
1/2 łyżeczki pieprzu Cayenne
1/2 łyżeczki mielonego anyżu
1/4 łyżeczki mielonych goździków

Wszystkie składniki mieszamy ze sobą i przesypujemy do szczelnie zamykanego słoiczka. Tej przyprawy możemy używać do taginow, potrawek, sosów, drobiu, ryb i warzyw. Zachowa świeżość przez kilka miesięcy, jeśli będziemy ją przechowywać w suchym i ciemnym miejscu.

Gdy nasza mieszanka jest już gotowa kroimy jagnięcinę na dużą kostkę. Rozgrzewamy patelnię i smażymy mięso, aż nabierze apetycznego brązowego koloru. Pamiętajmy, że patelnia powinna być dobrze nagrzana, aby mięso przypiekło się, a nie dusiło. Ważne jest także abyśmy nie próbowali przekładać mięsa na drugą stronę zaraz po umieszczeniu na patelni (dotyczy to osób, które nie używają patelni pokrytej teflonem). Pozwólmy mu poleżeć chwilę na jednej stronie, przysmażyć się i "odkleić" od patelni. Jeśli spróbujemy przewrócić mięso na drugą stronę zbyt wcześnie, nie uda nam się go oderwać od patelni i w rezultacie rozerwiemy kawałek a w sosie będą nam pływać oderwane kawałki mięsnych włókien. Po obsmażeniu mięsa z każdej strony zdejmujemy jagnięcinę z patelni i wrzucamy cebulę i czosnek. Smażymy mieszając, aż cebula zrobi się miękka. Po tym czasie dodajemy ras el hanout. Pod wpływem ciepła przyprawa zacznie wydzielać mocny aromat, poczekajmy parę sekund, aż rozwinie ona cały bukiet swego smaku ale bądźmy ostrożni, aby jej nie przypalić. Gdy zapach jest w apogeum zdejmujemy patelnię z ognia i dodajemy rosół, wodę i miód (ostrożnie, wytworzy się dużo pary!).
Do garnka wkładamy obraną i pokrojoną w dużą kostkę kumarę, zalewamy ją zawartością patelni i wkładamy jagnięcinę. Dorzucamy do tego ciecierzycę, cynamon oraz kardamon. Gotujemy ok 1 - 1,5 godziny na wolnym ogniu sprawdzając miękkość mięsa. Pod koniec gotowania możemy doprawić solą, jeśli będzie taka potrzeba. Na około 15 minut przed końcem gotowania wrzucamy rodzynki.

Danie podajemy z kuskusem, na wierzchu posypujemy migdałami i listkami kolendry.

Do tej potrawy napewno dobrze będzie pasować nasze ulubione piwo. Więc przygotujmy je zawczasu wkładając odpowiednią ilość puszek/butelek do lodówki :)

Jak zawsze życzę smacznego!